BİTMEMİŞ ŞİİR

Neden bunca ücrasındayım uzak ülkemin,

ben söylemek istediklerimi tümden söyledim de düştüm bu kuyuya

Kabul etmedim diye yerleşik hayatı, sürüldüm kendime.

Kovulduğum ülke ilk çağda ceset sayıyor. 

Ben göçü görmüş bir köyün yapayalnız çeşmesiyim, yalnızlık

değil su içilmemesidir üzen beni.

Yeni sürülmüş toprak olmalıydım hal bu ki

Sevdim sevilecekleri, yazdım tahtaya ve çıktım.

Sonunda öğrendim ki yazılı kuralı yokmuş rençberliğin ama

bildim en mutlusu dünyanın, omzunda çapa, bir babaymış.

6 0

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post

İSMET İNÖNÜ HANESİNDE BİR DAĞLI: HARMANCIKLI MEMİŞ AYDIN

Dağ yöresi insanı, genellikle geri kalmış bir bölgenin fakir ve mütevazı insanları olarak bilinir. Dağlılar, fakir olmakla birlikte ekmeğini taştan çıkaracak kadar çalışkan ve dürüst yaşamlarıyla daima takdir edilmiştir.  Osmanlı arşiv belgelerinde dağ yöresi, medeniyetin nimetlerinden pek nasibini almayan bir bölge olarak anılırken, dağlılar da vatanına milletine son derece bağlı […]

Dagder.org.tr'yi ziyaret ettiniz mi?

http://dagder.org.tr/